ماینوکسیدیل موضعی ۲-۵%، فیناستراید خوراکی و لیزر درمانی با انرژی پایین، درمانهای خط اول استاندارد آلوپسی آندروژنیک (AGA) هستند. اگرچه ماینوکسیدیل موضعی یک گزینه درمانی موثر برای ریزش مو است، اما بسیاری از بیماران به دلیل ضرورت استفاده از دارو دو بار در روز، فرم نامطلوب حالت مو بدنبال مصرف ماینوکسیدیل موضعی، و سوزش پوست سر، چندان رضایت ندارند. در برخی از افراد نیز ماینوکسیدیل موضعی پاسخ‌دهی مطلوبی ندارد. ماینوکسیدیل در فرمول خوراکی قبلاً در پزشکی برای درمان فشار خون شدید و کنترل نشده با دوز 10-40 میلی گرم استفاده شده است. بررسی‌های اولیه ماینوکسیدیل خوراکی به عنوان داروی ضدفشار خون، عوارض جانبی مانند هیپرتریکوز عمومی را با استفاده طولانی‌مدت، نشان داد و پتانسیل دارو را برای تحریک رشد ثابت شد. همین یافته‌ها بود که منجر به توسعه یک فرمول موضعی ماینوکسیدیل برای درمان ریزش موی آندروژنیک AGA شد. با این حال ، استفاده از ماینوکسیدیل خوراکی برای AGA عمدتا به دلیل عوارض جانبی (پرمویی)، در دوزهای استاندارد (۱۰-۴۰میلی‌گرم)، امکان‌پذیر نبود. با این وجود، توجه بیشتر بر استفاده از دوزهای پایین ماینوکسیدیل خوراکی (۰/۲۵-۵ میلی‌گرم یک بار در روز) برای درمان ریزش موی آندروژنیک، متمرکز شده است. در این مقاله دکتر مریم ملکی، متخصص پوست و مو، در مورد اهداف، ارزیابی اثربخشی و ایمنی ماینوکسیدیل خوراکی با دوزهای ۰/۲۵-۵ میلی‌گرم، توضیح می‌دهد.

مکانیسم اثر ماینوکسیدیل

ماینوکسیدیل خوراکی (2،4-diamino -6- piperidinopyrimidine -3- oxide) یک داروی گشاد کننده عروق محیطی قوی است که در ابتدا در دهه ۱۹۷۰ برای درمان فشار خون شدید مقاوم در دوزهای ۴۰-۱۰ میلی‌گرم در روز، استفاده می‌شده است. مکانیسم اثر ماینوکسیدیل بر فولیکول مو به درستی شناخته نشده نیست. ماینوکسیدیل از طریق فرم فعال خود، یعنی، ماینوکسیدیل سولفات، فولیکول مو را تحت تأثیر قرار می‌دهد و فاز تلوژن را کوتاه می‌کند و باعث می‌شود فولیکول‌های در فاز استراحت، زودتر از موعد وارد فاز آناژن شوند. این دارو همچنین باعث طولانی شدن فاز آناژن و افزایش اندازه فولیکول مو می‌شود. تجویز خوراکی ماینوکسیدیل، با القای شل شدگی ماهیچه‌های صاف عروقی از طریق باز شدن کانال‌های پتاسیمی وابسته به سارکولمالی ATP2، سبب کاهش فشار خون می‌شود. تصور می‌شود که اثر ماینوکسیدیل بر فولیکول مو توسط باز شدن کانال‌های پتاسیم ناشی از سولفات ماینوکسیدیل ایجاد می‌شود، اگرچه این هنوز ثابت نشده است.

اثر ماینوکسیدیل خوراکی در ریزش موی زنانه

 با توجه به عوارض جانبی مشاهده شده در دوزهای استانداردی که برای درمان فشارخون بالا استفاده می‌شد، ماینوکسیدیل خوراکی به طور گسترده‌ برای درمان آلوپسی استفاده نمی‌شود. شواهد نشان می‌دهد که ماینوکسیدیل خوراکی در دوزهای کمتر از آنچه که در درمان فشارخون بالا استفاده می‌شد، یعنی دوز ۰/۲۵- ۵  میلی‌گرم در روز، در درمان موارد ریزش موی دائمی ناشی از شیمی درمانی، تلوژن افلوویوم مزمن، ریزش مو با الگوی زنانه، و مونیلتریکس مفید است. ماینوکسیدیل خوراکی یک گزینه بسیار جالب برای درمان ریزش مو با الگوی زنانه و تلوژن افلوویوم مزمن (۱ میلی گرم در روز) و ریزش مو با الگوی مردانه (۵ میلی گرم در روز) است. این دارو را می‌توان به صورت تک درمانی یا همراه با درمان موضعی ماینوکسیدیل با شدت کم (به عنوان مثال ۳ روز در هفته) تجویز کرد. نکته جالب اینجاست که اثربخشی استفاده از ماینوکسیدیل خوراکی، در بیماران حساس به ماینوکسیدیل موضعی گزارش شده است.

عوارض جانبی ماینوکسیدیل خوراکی

عوارض جانبی  اصلی ماینوکسیدیل خوراکی، هیپرتریکوز یا پرمویی صورت و بدن است که خطر آن وابسته به دوز است (۴٪ خطر در ۰/۲۵ میلی‌گرم در روز، و ۳۸٪ خطر با ۱ میلی‌گرم در روز). این عوارض جانبی با قطع درمان قابل برگشت است و به طور کلی خفیف بوده و مشکل مهمی برای بیمار ایجاد نمی‌کند. در موارد جداگانه (<۲٪ از بیماران) افت فشار خون و تاکی‌کاردی نیز گزارش شده است، و بنابراین اندازه‌گیری فشار خون اولیه توصیه می‌شود. در بیماران با فشار خون کمتر از ۹۰/۶۰ میلی‌متر جیوه و کسانی که فشار خون پایین دارند کلرید سدیم (۵۰ میلی گرم) باید به فرمولاسیون اضافه شود. دوزهای ۱ میلی‌گرم در روز ایمن هستند و بندرت باعث افت فشار خون می‌شوند. برخی از عوارض جانبی گزارش شده از دوزهای کمتر شامل ادم اندام تحتانی، ریزش مو، کهیر و سایر واکنش های آلرژیک است، ولی هیچ عارضه جانبی جدی قلبی عروقی و یافته های آزمایشگاهی غیر طبیعی در این افراد با دوزهای پایین، مشاهده نشده است.

اسپیرونولاکتون یکی دیگر از داروهای خوراکی ضد فشار خون است که دارای فعالیت ضدآندروژنی است و می‌تواند پیشرفت ریزش مو در زنان را متوقف کند. همچنین نشان داده شده است که این دارو، می‌تواند باعث رشد مجدد مو در برخی از زنان مبتلا به ریزش موی زنانه شود. برخی از مزایای استفاده از ترکیب ماینوکسیدیل خوراکی کم و اسپیرونولاکتون شامل بهبود در رشد موی شقیقه و بهبود رشد موی کناره‌های سر است.

مزایای استفاده از ترکیب ماینوکسیدیل خوراکی و اسپیرونولاکتون

در بیماران مبتلا به ریزش مو با الگوی زنانه، افزودن اسپیرونولاکتون (۲۵ میلی گرم) به ماینوکسیدیل خوراکی، خطر ادم در اندام تحتانی را کاهش می‌دهد و اثرات درمانی ماینوکسیدیل را تقویت می‌کند، اگرچه از نظر تئوری اسپیرونولاکتون می‌تواند افت فشار خون وضعیتی را بدتر کند.

در مطالعه‌ای، ماینوکسیدیل خوراکی 5 میلی گرم یک بار در روز به طور موثری باعث افزایش رشد مو در بیماران مرد ما با AGA شد و مشخصات ایمنی خوبی در افراد سالم داشت.  با این حال، ماینوکسیدیل خوراکی با دوز ۵ میلی‌گرم، باید با دقت در مردان مبتلا به فشار خون شدید و خطر ابتلا به حوادث قلبی عروقی مورد استفاده قرار گیرد.

در پایان باید گفت و ماینوکسیدیل خوراکی با بهبود قابل توجهی در آلوپسی آندروژنتیک (AGA) در بیماران از هر دو جنس استفاده شده است. در مردان مبتلا به AGA، به تنهایی و در ترکیب با سایر درمانها و در دوزهای متفاوت از ۰/۲۵ تا ۵ میلی گرم در روز استفاده شده است.

ماینوکسیدیل خوراکی در دوزهای پایین، یک جایگزین درمانی موثر و قابل تحمل برای بیماران سالم است که با فرمولاسیون موضعی دچار مشکل هستند و یا پاسخ خوبی به ماینوکسیدیل موضعی نمی‌دهند، به ویژه در موارد ریزش مو با الگوی زنانه.  در عمل، دکتر مریم ملکی، هنوز ماینوکسیدیل موضعی را به عنوان خط اول درمان برای آلوپسی آندروژنتیک با توجه به مشخصات ایمنی و اثربخشی آن توصیه می‌کند، فقط ، در صورت پاسخ ضعیف به ماینوکسیدیل موضعی پس از ۶ تا ۹ ماه ، ماینوکسیدیل خوراکی با دوز کم۱/۲۵ میلی‌گرم را می توان در نظر گرفت.


تعداد بازدید از این مطلب: 20
لطفا از عکس‌های قبل و بعد بیماران در گالری تصاویر دیدن فرمایید.
آدرس: اصفهان-خ چهارباغ بالا جنب مجتمع پارک ساختمان گلستان طبقه فوقانی بانک سپه مرکز لیزر هور (دکتر مریم ملکی)

تلفن :03136662224
دسته‌ها: ریزش مو

۰ دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.